Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën
Botë

Pretendime të rreme për dhunë në familje nga emigrantët për të qëndruar në Britani

Migrant - Britani

Një hulumtim i BBC-së ka zbuluar se disa emigrantë po përdorin pretendime të rreme për dhunë në familje për të siguruar qëndrim të përhershëm në Mbretërinë e Bashkuar. Rregullat e krijuara për të mbrojtur viktimat e vërteta po shfrytëzohen përmes boshllëqeve në sistem dhe kontrolleve të dobëta. Kjo situatë po ngre shqetësime serioze për abuzim të ligjit dhe pasojat ndaj personave të pafajshëm.

Një hulumtim i BBC-së ka zbuluar se disa emigrantë po pretendojnë në mënyrë të rreme se janë viktima të dhunës në familje për të qëndruar në Mbretërinë e Bashkuar.

Ata po shfrytëzojnë rregullat e vendosura nga qeveria për të ndihmuar viktimat e vërteta që të sigurojnë më shpejt qëndrim të përhershëm, krahasuar me rrugë të tjera si azili.

Mbështete KOHËN. Ruaje të vërtetën.

Gazetaria profesionale është interes publik. Mbështetja juaj ndihmon që ajo të mbetet e pavarur dhe e besueshme. Kontribuoni edhe ju. 1 euro e bën dallimin.

Letër lexuesit — pse po kërkojmë mbështetjen tuaj Kontribuo

Sipas avokatëve, kontrollet e pamjaftueshme nga Home Office (Ministria e Brendshme britanike) po lejojnë që kjo të ndodhë edhe me pak ose aspak prova, ndërsa partnerët britanikë të tyre po përballen me pasoja serioze nga këto akuza të rreme.

Ky është zbulimi i fundit që del nga një hulumtimi i gjerë i BBC-së mbi sistemin e emigracionit.
U zbulua se disa emigrantë, burra dhe gra, po hyjnë në marrëdhënie apo martesa me partnerë britanikë dhe më pas, pasi mbërrijnë në Mbretërinë e Bashkuar, bëjnë pretendime të rreme për dhunë në familje.

Të tjerë madje po inkurajohen nga këshilltarë ligjorë që reklamojnë shërbimet e tyre online, për të fabrikuar akuza të tilla.

Një gazetar i BBC-së, i infiltruar, u takua me një këshilltar që e nxiti të bënte akuza të rreme për dhunë në familje.

Numri i personave që kërkojnë të marrin leje qëndrimi të përhershme me procedurë të përshpejtuar, duke u bazuar në këto pretendime, ka arritur mbi 5.500 në vit, një rritje prej më shumë se 50% në vetëm tre vjet.

Në një rast, një nënë britanike që ishte ndarë nga partneri i saj pasi e kishte raportuar për përdhunim, u akuzua më pas nga ai për dhunë në familje. Ajo thotë se akuza ishte e rreme dhe u bë vetëm që ai të mund të qëndronte në vend. Edhe pse pretendimet nuk u vërtetuan, ai arriti të shmangë kthimin në Pakistan.

900 funte për të trilluar një histori

Në një hotel pranë stacionit St Pancras në Londër, në fund të shkurtit, një këshilltar emigracioni u takua me një “klient”.

Ky “klient” në fakt ishte një gazetar i BBC-së, i cili po hetonte mënyrën se si disa këshilltarë po ndihmojnë migrantët të shkelin ligjin duke shpikur histori për të marrë leje qëndrimi të përhershme.
Gjatë një telefonate fillestare, këshilltari i sugjeroi menjëherë që të pretendonte se ishte viktimë e dhunës në familje.

Në takim, ai konfirmoi se ishte i gatshëm ta ndihmonte për 900 funte, duke krijuar një histori që do t’u paraqitej autoriteteve për të siguruar qëndrimin në Mbretërinë e Bashkuar.

Sipas rregullave, migrantët që janë viktima të dhunës në familje dhe që ndodhen në Mbretërinë e Bashkuar me vizë si partnerë të shtetasve britanikë, mund të aplikojnë për një skemë të veçantë mbrojtjeje.

Kjo skemë u jep atyre leje qëndrimi për tre muaj dhe mundësi për të përfituar ndihmë financiare.
Gjatë kësaj periudhe, ata mund të aplikojnë për qëndrim të përhershëm (indefinite leave to remain), që u jep të drejtën të jetojnë, punojnë dhe studiojnë pa kufizim në Mbretërinë e Bashkuar.

Kjo është shumë më e shpejt se rrugët e tjera, si azili, ku zakonisht duhet të kalojnë të paktën pesë vjet.

Ekspertët shprehen të shqetësuar se këto rregulla mund të keqpërdoren për shkak të procedurave të shpejta.

Gjatë bisedës, këshilltari shpjegoi se do ta paraqiste rastin si “dhunë psikologjike”, duke sugjeruar shembuj si: “Ajo të thotë që unë të kam sjellë këtu”, apo forma të tjera manipulimi emocional.

Ai i tha gazetarit se nuk kishte pse të shqetësohej për provat, pasi ai vetë do të krijonte historinë bazuar në përvojën e tij me raste të tjera.

Kur u pyet sa raste kishin rezultuar me sukses, ai u përgjigj: “Të gjitha”.

Ai madje tregoi një letër nga Ministria e Brendshme britanike që konfirmonte pranimin e një aplikimi, megjithëse nuk ishte e qartë nëse rasti ishte i vërtetë apo i fabrikuar.

U zbulua gjithashtu se ai nuk ishte as avokat i licencuar dhe as këshilltar i regjistruar për emigracionin, çka e bën të paligjshme ofrimin e këtyre shërbimeve.

Megjithatë, ai kishte marrë komunikime zyrtare nga Ministria për klientët e tij, gjë që ngre pikëpyetje për kontrollet e autoriteteve.

Ai i tha gazetarit se pas aplikimit, ai mund të jetonte me partneren tjetër gjatë periudhës tremujore dhe më pas të aplikonte për qëndrim të përhershëm.

Sipas tij, gruaja britanike nuk do të përballej me pasoja dhe nuk do të merrej në pyetje, pasi “nuk ka krim”.

Këshilltari nuk iu përgjigj kërkesës për koment me shkrim dhe më vonë mohoi se kishte pranuar të sajonte histori të rreme.

Nga Kolegji i Këshilltarëve të Emigracionit dhe Shtetësisë njoftuan se do të hetojnë rastin dhe do të marrin masa të rrepta për çdo shkelje.

Mesazhi i tyre për publikun është i qartë: përdorni vetëm këshilltarë të regjistruar, përndryshe rrezikoni pasoja serioze.

“Para të pista”

Sipas të dhënave të siguruara nga BBC News përmes Aktit për Lirinë e Informimit, gjithsej 5.596 emigrantë kanë bërë aplikime për qëndrim të përhershëm si viktima të dhunës në familje gjatë 12 muajve deri në shtator 2025, periudha më e fundit për të cilën ka të dhëna.

Rreth një e katërta e aplikimeve - 1.424 prej tyre - janë bërë nga burra, një rritje prej 66% krahasuar me të njëjtën periudhë dy vjet më parë, ndërsa numri i aplikimeve nga gratë është rritur me 47%.
Kjo ka bërë që disa të shqetësohen se rregullat po manipulohen nga emigrantë, si burra ashtu edhe gra, që shpikin akuza.

Viktimat e akuzave të rreme janë ankuar se partnerët e tyre kanë bërë raportime të pavërteta në polici, të cilat kanë rezultuar në hapjen e një rasti penal që më pas është përdorur si provë për të bindur Ministrinë e Brendshme britanike, edhe pse hetimet policore nuk kanë çuar në asnjë veprim.
Ministria e Brendshme britanike thotë se një numër reference i një rasti penal, i vetëm, nuk konsiderohet si provë që dhuna në familje ka ndodhur.

Disa viktima kanë raportuar abuzimin e tyre tek organizatat për mbrojtjen nga dhuna në familje dhe e kanë përdorur këtë si provë, ose kanë kërkuar një urdhër gjykate për ndalim kontakti të partnerit, i cili mund të merret “ex parte”, pra pa dijeninë e palës tjetër.

Më shumë se një dekadë më parë, në vitin 2014, një vlerësim i brendshëm i Ministrisë së Brendshme britanike “identifikoi mundësinë e keqpërdorimit të rrugës së dhunës në familje për të fituar qëndrim të përhershëm”.

Një vit më vonë, një raport nga Inspektori i Pavarur Kryesor për Kufijtë dhe Emigracionin gjeti probleme me kontrollet që zyrtarët kryenin mbi pretendimet për dhunë në familje dhe theksoi se po u jepej peshë e tepërt “provave të paverifikuara”, si letrat nga organizatat mbështetëse që thjesht përsërisnin rrëfimin e vetë viktimës së pretenduar.

Jess Phillips, zëvendësministre për mbrojtjen nga dhuna në Ministrinë e Brendshme britanike, tha se “keqpërdorimi i papranueshëm i kësaj rruge, e cila mbron viktimat e vërteta nga shkatërrimi i dhunës në familje, është thellësisht i turpshëm”. “Unë personalisht kam parë ndikimin e mjerueshëm të këtyre taktikave të fshehta. A ta bëj të qartë: nëse përpiqeni të mashtroni popullin britanik për të qëndruar në Mbretërinë e Bashkuar, aplikimi juaj do të refuzohet dhe do të përfundoni në një fluturim pa kthim jashtë Britanisë”, tha ajo.

“Avokatët e rremë që lehtësojnë këtë lloj abuzimi do të përfundojnë në burg dhe paratë e tyre të pista do të konfiskohen dhe do të përdoren për të luftuar krimin që ata vetë e kanë financuar”, paralajmëroi Phillips.

“Ma premtonte botën”

Kjo çështje është personale për Phillips, pasi ajo ishte paralajmëruar për këtë nga një prej votueseve të saj.

Aisha, jo emri i saj i vërtetë, u njoh me ish-bashkëshortin e saj në një aplikacion takimesh myslimane gjatë pandemisë dhe filloi një romancë shumë të shpejtë dhe intensive.

“Ai më premtonte botën, më mbulonte me vëmendje dhe dashuri të tepruar. Ai gjithashtu blinte gjëra, duke u përpjekur të më bënte të bija në dashuri shumë shpejt me të”, thotë ajo.

Pas një martese islame, e ndjekur nga një ceremoni formale, Aisha thotë se marrëdhënia filloi të përkeqësohej.

Ajo thotë se zbuloi që ai nuk kishte shtetësi britanike, siç kishte pretenduar kur u njohën, dhe se në fakt ishte i varur nga ajo për vizën e tij si shtetas pakistanez.

“Ai u bë plotësisht kontrollues, shumë abuzues. Filloi të kërkonte me këmbëngulje që donte një fëmijë në këtë vend”, thotë ajo.

“Dhe mendoj se miqtë e tij në atë kohë po i thoshin se duhej të kishte një fëmijë për të siguruar qëndrimin këtu. Kështu që ai po përpiqej shumë të më linte shtatzënë. Dhe kjo përfshinte, fatkeqësisht, edhe përdhunim”.

Ajo u largua nga shtëpia bashkëshortore dhe raportoi atë që kishte ndodhur si në polici ashtu edhe në Ministrinë e Brendshme britanike.

Kjo bëri që zyrtarët t’i dërgonin atij një letër ku thuhej se viza e tij do të përfundonte pa mbështetjen e bashkëshortes.

“Mendoj se kur mori atë letër për ndërprerjen e vizës, ai mendoi se nuk kishte rrugëdalje, po i thoshin të largohej, dhe duhej të bënte diçka”.

Nga viktimë në autor

Ajo thotë se përgjigjja e tij ishte të shkonte në polici dhe të pretendonte se ai ishte viktima e dhunës në familje, jo ajo.

Ai u tha oficerëve se ajo dhe familja e saj e kishin nënshtruar ndaj kontrollit detyrues dhe se ajo kishte qenë edhe fizikisht e dhunshme.

“Ai, pak para se të bënte raportimin për dhunë në familje, më tha: ‘Mos u shqetëso, kam shumë mënyra për të qëndruar këtu. Nuk kam nevojë për ty për të qëndruar në këtë vend’”, thotë ajo.

“Unë po mbështetesha nga autoritetet dhe nga organizatat kundër dhunës në familje shumë kohë përpara se ai të bënte akuzën e tij. Dhe që ai ta kthente historinë dhe të më quante mua autore, ishte shkatërruese”.

Aisha thotë se policia nuk ndërmori asnjë veprim ndaj saj në lidhje me akuzat e ish-partnerit.

Ai gjithashtu nuk u përball me akuza për përdhunim, pasi ajo ndryshoi mendim nëse do të mbështeste një ndjekje penale.

Megjithatë, Aishës iu dhanë më shumë se 17.000 funte nga Autoriteti për Kompensimin e Dëmtimeve Kriminale, çka do të thotë se ata vlerësuan se sulmi seksual që ajo kishte raportuar kishte më shumë gjasa të kishte ndodhur sesa jo.

Aisha thotë se fushata e ish-bashkëshortit kundër saj nuk përfundoi me kaq.

Në janar 2023, ajo u arrestua nga policia pasi ai bëri një tjetër akuzë kundër saj.

Ajo thotë se kaloi gjithsej tetë orë larg foshnjës së saj, të cilën e ushqente me gji, në një kohë kur vajza e saj ishte alergjike ndaj qumështit formulë.

“Kur dola, shkova të ushqeja foshnjën time me gji dhe kur u ktheva në shtëpi, thjesht doja t’i jepja fund jetës sime”, thotë ajo.

Jess Phillips, që është edhe deputete, u shkroi oficerëve atë ditë duke u thënë: “Nuk besoj se ajo do të ishte arrestuar nëse policia do të ishte në dijeni të historisë mes saj dhe ish-partnerit të saj”.

Deputetja e Birmingham Yardley vazhdoi të ushtronte presion dhe, pasi u bë zëvendësministre në Ministrinë e Brendshme britanike, i këshilloi Aishës të dërgonte çdo provë te ministria, duke thënë se ajo do ta ndiqte rastin.

“Ministria e Brendshme britanike po lejon që kjo të ndodhë”, tha Aisha.

“Ata e lejuan atë të vazhdonte këtë sjellje. Unë kam vuajtur katër vjet ferr për shkak të Ministrisë së Brendshme britanike”.